Mısırlı
Musa / Jan Assman / Çev: Bozkurt Leblebicioğlu / İthaki
Felsefe, teoloji ve eskiçağ tarihinin
kesişme noktasındaki belki de en popüler tartışmalardan biri, tektanrıcı
düşüncenin mümkün olan en eski kaynak ya da esin noktalarını, kadim tarihin
derinliklerinde aramak üzerinde düğümlenir. Arkasındaki temel motivasyon ve
kullanılan yöntem ya da argümanlardan bağımsız olarak bu konuda en çok gündeme
gelen soru ise, kutsal metinler ve tektanrıcı inanç sistemlerinin merkezinde
yer alan varsayımsal Musa karakteriyle, günümüzden yaklaşık 3350 yıl önce kısa bir
dönem Eski Mısır’a krallık eden Akhenaton (IV. Amenhotep/Amenofis) arasında
elle tutulur bir bağlantının bulunup bulunmadığıdır genellikle. Kimileri bunu,
Eski Ahit’le başlayan inanç geleneğindeki ana düşünceyi çok daha eski
kaynaklara yaslanarak doğrulama kaygısı uzantısında yaparken, kimileri de
Akhenaton bağlantısı üzerinden tektanrıcı düşünce açısından İbrahimî dinlerin
“en eski ve özgün” referans noktası olmadığına dikkat çekmeye çalışır. Yirminci
yüzyıl boyunca “teolojinin karanlık suları” sınırlarında kalan bu konu ve
birlikte getirdiği tartışmalar üzerine çok sayıda kitap ve makale
yayımlandığını söyleyebiliriz. Bunların (Türkçe’ye çevrilen) en yeni örneği,
ejiptolog Jan Assman’ın “Mısırlı Musa” adlı tartışmalı kitabı. Neden
“tartışmalı” olduğuna biraz sonra değiniriz ama ilk aşamada “Kimdir bu
Akhenaten” sorusu üzerinden gidip, biraz bilgi tazelemekte yarar var.






